Widoczne drewniane belki, białe ściany i przytulna przestrzeń z rzeźbionym drewnianym ołtarzem natychmiast oddają charakter tego zamku, pełnego budynku, który zachowuje szczegóły silnej tożsamości i poczucie ciągłości z jego historią. Światło wpadające przez prostokątne okno i opierające się na kamieniu, drewnie i prostych powierzchniach tworzy wyważoną atmosferę, nigdy sztuczną, w której każdy element wydaje się mieć jeszcze swoje precyzyjne miejsce. To nieruchomość, która imponuje swoją namacalną spójnością, składającą się z przestronnych pokoi i detali mówiących o pamięci, obecności i substancji.
Jej 534 metry kwadratowe powierzchni użytkowej rozkładają się na 19 pomieszczeniach w całym budynku, oferując złożoną strukturę bogatą w możliwości wykorzystania. 7 sypialni i 4 łazienki pozwalają wyobrazić sobie znaczącą rezydencję, zdolną do komfortowego codziennego życia, ale także adaptacyjną do funkcji reprezentacyjnej lub małego projektu hotelarskiego, zgodnie z charakterem nieruchomości. Niektóre szczegóły wyłaniające się z przestrzeni podkreślają tę tożsamość: kamienne pamiątkowe tablice, obrazy, drewniane ławki ustawione wzdłuż boków i ciemny rzeźbiony ołtarz tworzą środowisko o bardzo precyzyjnej wartości evocative, rzadko spotykanej w nieruchomościach tego rozmiaru. Zewnątrz również oferuje rozpoznawalną sceniczną obecność, z tynkowanymi ścianami, oknami chronionymi przez żelazne kraty, doniczkami, białym kamienistym chodnikiem i bujną roślinnością towarzyszącą ścieżce. Obecność kamiennego posągu na cokole i armaty umieszczonej na kamiennej podstawie dodają kolejną charakterystyczną cechę, dyskretną, lecz potrafiącą podkreślić historyczny charakter kompleksu.
Przechadzanie się po tych przestrzeniach oznacza przemierzanie obszarów, które zachęcają do wolniejszego, bardziej uważnego kontaktu z domem. Duże rozmiary pozwalają na wyobrażenie sobie przestrzeni przeznaczonych na gościnność, dobrze oddzielonych prywatnych pokoi i przestrzeni do bardziej intymnego życia, podczas gdy elementy historyczne rozproszone po nieruchomości naturalnie towarzyszą codziennym gestom. W Jesi, w regionie Marche, ta architektoniczna obecność znajduje kontekst, który wspiera jej wartość, oferując interesującą równowagę między tożsamością terytorialną a praktycznym użytkowaniem. To dom, który ma być zamieszkiwany, dzielony i opowiadany.
Siedem sypialni, 19 pokoi i tak rozpoznawalny ślad sprawiają, że ten zamek jest niezwykłą propozycją w pejzażu Jesi. Jego siła tkwi w spójności między wolumenami, detalami historycznymi i atmosferą, w nieruchomości, która zachowuje wyraźny charakter i otwiera się na różne interpretacje, od prywatnej rezydencji po funkcję reprezentacyjną, w kontekście Marche.
